Zoals we wandelen op het speelplein
Terwijl de popu's voorbij lopen
Voel ik me op dat moment heel klein
En ik hoop dat het snel is afgelopen
 
Hopend dat ze niets gaan zeggen
Dat ze me niet gaan  aanspreken
Ik weet dat ik het er iets moet tegenzeggen
Maar anders word ik zo bekeken
 
Ze willen niet in mijn buurt komen
Wat ben ik, een stuk vuil?
Het zal waarschijnlijk nooit goedkomen
Dus wat maakt het uit als ik huil?
 
Ik durf er ook niet over te praten
Het voelt gewoon zo raar
Ik wil niet dat iemand me zal verlaten
Het is allemaal zo zwaar
 
Misschien is het maar iets dom
Misschien moet ik me niet zo aanstellen
Maar ik vraag me af: waarom?
Ik probeer het allemaal te herstellen
 
En als ik dan naar huis loop
Tussen al die huizen
Hoor ik al de mensen fluisteren
'Pas op, dat meisje heeft luizen.'

Lynn, 14 jaar