No-Blame methode
De No-Blame methode is een aanpak om het pesten te laten ophouden en werkt vanuit een niet straffend model en is zeer effectief.

We kijken naar de pesters met gevoelens van boosheid en frustratie en naar het slachtoffer met medelijden. Er zijn echter altijd andere kinderen bij betrokken: de zwijgende kinderen, dit zijn kinderen die er niets mee te maken willen hebben. De groep die meedoet, de meelopers, zijn kinderen die aanmoedigen of meedoen door als publiek te fungeren. En de verdedigers zijn kinderen die het durven op te nemen voor de gepeste(n). Ze zijn populair, sociaal competent en durven op te treden.

Pesten is in wezen een groepsverschijnsel waarin iedereen uit de groep wel een rol speelt als hierboven wordt omschreven. Vaak bekrachtigen kinderen het gedrag van de daders door in te grijpen of door er niets van te zeggen of sterker nog door aan te moedigen, te schreeuwen of als publiek te fungeren.

Als school maken wij hier werk van maken door een groepsdynamische aanpak. Met de kinderen moeten we onderzoeken wie welke rol heeft (pester, gepeste, de zwijgende groep, de kinderen die meedoen en de verdedigers). Op deze manier kunnen we ingrijpen en de onevenwichtige machtsbalans aanpakken.

Resultaat
Na flinke investering, op het gebied van nascholing informatie en de begeleiding van leerkrachten en leerlingen, wordt  de sfeer in de school steeds prettiger. Leerlingen en ouders, maar ook leerkrachten, voelen zich serieus genomen en gesteund. Het is overigens geen eenmalig project, maar een gegeven waar je met elkaar voortdurend mee bezig en alert op moet zijn. De protocollen dragen er toe bij dat leerlingen, ouders en leerkrachten weten, wat de volgende stap in het traject zal moeten zijn.